Edukacja
Edukacja zdrowotna Izabelin odgrywa ważną rolę w zapobieganiu chorobom oraz poprawie jakości życia mieszkańców. Regularna profilaktyka zdrowotna, badania kontrolne oraz świadome podejście do stylu życia pozwalają wcześnie wykrywać problemy zdrowotne i skutecznie im zapobiegać. Nasza przychodnia wspiera pacjentów poprzez dostęp do rzetelnych informacji i materiałów edukacyjnych.
Wybierz interesujący Cię temat
Poradniki dotyczące profilaktyki, objawów, diagnostyki i codziennej opieki zdrowotnej.
Nadciśnienie tętnicze – co warto wiedzieć?
Atopowe zapalenie skóry (AZS) – co warto wiedzieć?
Osteoporoza – cicha choroba kości
Cukrzyca – choroba, z którą można dobrze żyć
Otyłość – choroba, którą można leczyć
Nadciśnienie tętnicze – co warto wiedzieć?
Cichy problem, który warto wykryć wcześnie
Nadciśnienie tętnicze (NT) to jedna z najczęstszych chorób cywilizacyjnych i główny czynnik ryzyka chorób układu krążenia. Nieleczone nadciśnienie może prowadzić m.in. do udaru mózgu, zawału serca, choroby wieńcowej, niewydolności nerek czy zaburzeń pamięci.
Problem polega na tym, że nadciśnienie bardzo często nie daje żadnych objawów, dlatego bywa nazywane „cichym zabójcą”. Właśnie dlatego tak ważne są regularne pomiary ciśnienia krwi.
Kiedy mówimy o nadciśnieniu?
Do rozpoznania nadciśnienia nie wystarcza jeden pomiar. O chorobie mówimy wtedy, gdy podwyższone wartości ciśnienia występują wielokrotnie, podczas regularnych pomiarów wykonywanych w domu, w różnych dniach i porach.
U większości osób prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego są niższe niż 135/85 mmHg.
Należy jednak pamiętać, że ostateczną ocenę zawsze dokonuje lekarz, uwzględniając wiek, choroby współistniejące i ogólny stan zdrowia pacjenta.
Objawy, których nie należy ignorować
Jeśli występują u Ciebie:
- przewlekłe zmęczenie
- szumy uszne
- pulsujące bóle głowy
- zaburzenia widzenia
- ból w klatce piersiowej
- problemy ze snem
- nudności
Skąd bierze się nadciśnienie?
U części pacjentów nadciśnienie ma konkretną przyczynę, np.:
- choroby nerek
- choroby naczyń
- zaburzenia hormonalne
Mówimy wtedy o nadciśnieniu wtórnym – w takich przypadkach leczenie przyczyny może doprowadzić do wyleczenia choroby.
U większości osób przyczyna nie jest jednoznaczna – jest to nadciśnienie pierwotne, na które wpływają m.in.:
- predyspozycje genetyczne
- nadwaga i otyłość
- nadmierne spożycie soli
- alkohol
- siedzący tryb życia
- przewlekły stres
Co możesz zrobić na co dzień? (najważniejsze wskazówki)
Każda osoba z nadciśnieniem powinna:
- utrzymywać prawidłową masę ciała
- ograniczyć spożycie soli
- nie palić papierosów
- ograniczyć alkohol
- regularnie się ruszać
To są proste kroki, które realnie obniżają ciśnienie.
Dieta przy nadciśnieniu – co ma znaczenie?
Odpowiednie odżywianie pomaga obniżyć ciśnienie i zmniejsza ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.
Zaleca się:
- dużą ilość warzyw i owoców (min. 5 porcji dziennie)
- produkty bogate w potas, magnez i błonnik
- niskotłuszczowe produkty mleczne
- ryby, orzechy i oleje roślinne
Warto ograniczyć:
- tłuszcze zwierzęce (smalec, boczek, tłuste wędliny)
- sól – maksymalnie 5–6 g dziennie (ok. 1 łyżeczka)
Aktywność fizyczna – bezpiecznie i regularnie
Najbardziej polecane są ćwiczenia o umiarkowanej intensywności:
- spacery i marsze
- jazda na rowerze
- pływanie
- taniec
- ćwiczenia rozciągające i oddechowe
Jeśli wcześniej nie ćwiczyłeś regularnie – skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem aktywności.
Stres też ma znaczenie
Przewlekły stres sprzyja nadciśnieniu. Warto nauczyć się:
- technik relaksacyjnych
- świadomego odpoczynku
- rozładowywania napięcia
To nie „dodatek”, tylko element leczenia.
Jak prawidłowo mierzyć ciśnienie?
Przewlekły stres sprzyja nadciśnieniu. Warto nauczyć się:
- mierz ciśnienie w spokoju, po 5 minutach odpoczynku
- siedź wygodnie, nie rozmawiaj
- nie pij kawy i nie pal papierosów 30 minut przed pomiarem
- mierz ciśnienie przed przyjęciem leków
- wykonuj pomiary regularnie
- zapisuj wyniki i pokazuj je lekarzowi
Jednorazowy pomiar nie jest podstawą do rozpoznania choroby.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) – co warto wiedzieć?
Częsta choroba skóry u dzieci, z którą da się żyć
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna z najczęstszych chorób skóry wieku dziecięcego. Najczęściej pojawia się we wczesnym dzieciństwie – już między 3. miesiącem a 5. rokiem życia. U większości dzieci objawy z czasem słabną, a u części całkowicie ustępują wraz z wiekiem.
Choć AZS bywa uciążliwe, odpowiednia pielęgnacja i leczenie pozwalają skutecznie kontrolować chorobę i poprawić komfort życia dziecka oraz całej rodziny.
Czym jest AZS?
AZS jest chorobą zapalną skóry o charakterze przewlekłym i nawrotowym. Objawy mogą nasilać się i słabnąć, pojawiając się okresowo. Chorobie zwykle towarzyszy:
- silny świąd skóry
- suchość i zaczerwienienie
- charakterystyczna lokalizacja zmian, zmieniająca się z wiekiem dziecka
U części dzieci AZS jest pierwszym objawem tzw. atopii, czyli skłonności do chorób alergicznych. W późniejszym wieku u niektórych pacjentów mogą pojawić się alergie lub astma – dlatego tak ważna jest wczesna i właściwa opieka.
Jak rozpoznaje się AZS?
Rozpoznanie AZS opiera się głównie na:
- charakterystycznych zmianach skórnych
- nasilonym świądzie
- nawrotowym przebiegu choroby
- typowej lokalizacji zmian zależnej od wieku
Nie zawsze konieczne są skomplikowane kryteria – doświadczony lekarz potrafi rozpoznać AZS na podstawie obrazu klinicznego.
Leczenie AZS – co jest najważniejsze?
Leczenie AZS składa się z kilku elementów, które muszą być stosowane równocześnie. Kluczowe znaczenie mają:
- leczenie przeciwzapalne (zgodnie z zaleceniami lekarza)
- codzienna, regularna pielęgnacja skóry
- unikanie czynników zaostrzających
Częste błędy w leczeniu AZS
Rodzice często:
- stosują wyłącznie emolienty zamiast leczenia przeciwzapalnego
- używają zbyt małych ilości emolientów
- zbyt wcześnie przerywają leczenie
- kąpią dziecko zbyt długo lub w zbyt ciepłej wodzie
Tymczasem pielęgnacja powinna być intensywna i systematyczna.
Codzienna pielęgnacja skóry
- stosuj emolienty regularnie, w dużych ilościach
- nakładaj je bezpośrednio po kąpieli
- kąpiele powinny być krótkie (2–3 minuty)
- temperatura wody: letnia (ok. 30–35°C)
- unikaj drażniących kosmetyków i zapachów
Profilaktyka – co może pomóc?
- odpowiednia pielęgnacja skóry od pierwszych dni życia
- karmienie piersią przez pierwsze 4–6 miesięcy
- rozszerzanie diety między 4. a 6. miesiącem życia
Nie zaleca się stosowania restrykcyjnych diet „na zapas”. Eliminacja pokarmów ma sens tylko wtedy, gdy istnieje potwierdzony związek z objawami skórnymi.
Co może zaostrzać AZS?
Na przebieg AZS wpływają m.in.:
- alergeny pokarmowe (jeśli potwierdzone)
- alergeny wziewne (roztocza, pyłki, sierść zwierząt)
- substancje drażniące w kosmetykach i chemii domowej
- pot, stres i infekcje
- wełna i tkaniny syntetyczne
- suche, chłodne powietrze
Praktyczne wskazówki dla rodziców
- ubieraj dziecko w luźne, bawełniane ubrania
- unikaj wełny i syntetyków
- obcinaj paznokcie krótko (zmniejsza ryzyko uszkodzeń skóry)
- dbaj o czystość otoczenia, ogranicz kurz
- wietrz pomieszczenia, utrzymuj temperaturę ok. 18–20°C
- pamiętaj, że stres i infekcje mogą nasilać objawy
Kiedy zgłosić się do lekarza?
Warto skonsultować się z lekarzem, gdy:
- objawy są nasilone lub nawracają
- świąd utrudnia sen dziecka
- pielęgnacja nie przynosi poprawy
- pojawiają się oznaki infekcji skóry
Osteoporoza – cicha choroba kości
Dlaczego warto ją wykryć, zanim dojdzie do złamania?
Osteoporoza to choroba, w której dochodzi do stopniowej utraty masy kostnej i osłabienia struktury kości. W efekcie kości stają się bardziej kruche i podatne na złamania – często nawet po niewielkim urazie.
Choroba przez długi czas nie daje żadnych objawów. Pierwszym sygnałem bywa dopiero złamanie, dlatego osteoporoza nazywana jest „cichą chorobą kości”.
Kogo najczęściej dotyczy osteoporoza?
Osteoporoza występuje częściej u kobiet, zwłaszcza po menopauzie, ale dotyczy również mężczyzn. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem – szczególnie po 50. roku życia.
Jak rozpoznać osteoporozę?
Najskuteczniejszą metodą wykrywania osteoporozy i jej wczesnego stadium (osteopenii) jest badanie densytometryczne, czyli ocena gęstości mineralnej kości.
Wynik badania określany jest wskaźnikiem T:
- osteopenia: od –1,0 do –2,5
- osteoporoza: –2,5 lub mniej
Badanie RTG pozwala wykryć jedynie bardzo zaawansowaną osteoporozę – dlatego nie nadaje się do wczesnej diagnostyki.
Czynniki ryzyka osteoporozy
Utrata masy kostnej jest naturalnym procesem związanym z wiekiem, jednak u części osób przebiega szybciej. Do czynników zwiększających ryzyko należą m.in.:
- płeć żeńska
- predyspozycje genetyczne
- wiek powyżej 50 lat
- brak aktywności fizycznej
- szczupła budowa ciała
- niedobór wapnia i witaminy D
- palenie papierosów i nadużywanie alkoholu
- długotrwałe unieruchomienie
- choroby przewlekłe (np. choroby nerek, tarczycy, przewodu pokarmowego)
- niektóre leki (np. sterydy, leki przeciwdrgawkowe)
Typowe złamania w osteoporozie
Najczęściej dochodzi do:
- złamań kręgów kręgosłupa
- złamań biodra
- złamań nadgarstka
Złamania kręgów mogą powodować:
- zmniejszenie wzrostu
- zgarbioną sylwetkę
- przewlekłe bóle pleców
Złamanie biodra to jedno z najpoważniejszych powikłań – często prowadzi do długotrwałego unieruchomienia i powikłań ogólnych.
Kalkulator ryzyka złamania FRAX
Pomocnym narzędziem jest kalkulator FRAX, który pozwala oszacować ryzyko złamania w ciągu najbliższych 10 lat. Wystarczy podać:
- wiek
- płeć
- wzrost i wagę
- obecność czynników ryzyka
Z wynikiem warto zgłosić się do lekarza, który zdecyduje o dalszym postępowaniu.
Objawy i skutki osteoporozy
Do momentu złamania osteoporoza zazwyczaj przebiega bezobjawowo. Jej następstwami mogą być:
- bóle kręgosłupa
- stopniowe obniżanie wzrostu
- deformacje sylwetki
- złamania po niewielkich urazach
- wolniejsze zrastanie kości
Profilaktyka osteoporozy – co naprawdę ma znaczenie?
Profilaktykę warto rozpocząć jak najwcześniej, ale nigdy nie jest za późno, by zadbać o kości.
Najważniejsze elementy:
- regularna aktywność fizyczna
- dieta bogata w wapń
- odpowiednia podaż witaminy D
- unikanie palenia tytoniu
- ograniczenie alkoholu
- regularne badania densytometryczne
Dieta w osteoporozie – praktyczne wskazówki
Dobrymi źródłami wapnia są:
- mleko i produkty mleczne (jogurt, kefir, maślanka)
- produkty wzbogacone w wapń (np. mleko sojowe)
- sardynki z ośćmi
- nasiona sezamu i słonecznika
- rośliny strączkowe i warzywa kapustne
- orzechy
Witaminę D dostarczamy:
- z diety (tłuste ryby, żółtka jaj)
- dzięki ekspozycji na słońce
Z tłuszczów najlepiej wybierać oliwę z oliwek i olej rzepakowy.
Leczenie osteoporozy
Leczenie osteoporozy obejmuje:
- zmianę stylu życia
- odpowiednią dietę
- suplementację wapnia i witaminy D
- leczenie farmakologiczne (leki na receptę)
Celem leczenia jest zmniejszenie ryzyka złamań. Uzupełnieniem terapii może być odpowiednio dobrana fizjoterapia.
Cukrzyca – choroba, z którą można dobrze żyć
Im wcześniej wykryta, tym lepiej kontrolowana
Cukrzyca to przewlekła choroba, w której organizm nie potrafi prawidłowo wykorzystywać glukozy z pożywienia. Powodem jest niedobór insuliny lub jej nieprawidłowe działanie. W efekcie poziom cukru we krwi pozostaje zbyt wysoki, jeśli nie zostanie wdrożone odpowiednie leczenie.
W Polsce na cukrzycę choruje około 2,5 miliona osób, z czego znaczna część nie jest świadoma choroby. Nieleczona cukrzyca może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca, udar mózgu, choroby nerek, problemy ze wzrokiem czy stopa cukrzycowa.
Dlaczego cukrzyca bywa wykrywana za późno?
- podczas badań profilaktycznych
- przed planowym zabiegiem
- w trakcie badań pracowniczych
- wzmożone pragnienie
- częste oddawanie moczu
- chudnięcie
- nadmierna potliwość
Jak rozpoznaje się cukrzycę?
Rozpoznanie zależy od obecności objawów.
- Jeśli występują typowe objawy, do rozpoznania może wystarczyć jedno badanie glukozy na czczo (≥ 126 mg/dl).
- Jeśli objawów nie ma, wykonuje się doustny test tolerancji glukozy (OGTT) – oznaczenie glukozy na czczo i 2 godziny po wypiciu roztworu glukozy.
Leczenie cukrzycy – co ma największe znaczenie?
Celem leczenia jest utrzymanie poziomu glukozy możliwie blisko normy, ustalonej indywidualnie z lekarzem.
Leczenie obejmuje:
- leki przeciwcukrzycowe (a w razie potrzeby insulinę)
- zmianę stylu życia
- odpowiednią dietę
- regularną aktywność fizyczną
Kto jest szczególnie narażony na cukrzycę?
Ryzyko wzrasta, jeśli:
- masz nadwagę lub otyłość
- chorujesz na nadciśnienie lub chorobę serca
- masz podwyższony cholesterol
- w rodzinie występowała cukrzyca typu 2
- przebyłaś cukrzycę ciążową
- urodziłaś dziecko ważące ponad 4 kg
- stwierdzono u Ciebie stan przedcukrzycowy
Dieta w cukrzycy – rozsądnie, nie restrykcyjnie
- jedz regularnie – 4–5 posiłków dziennie
- nie pomijaj śniadania
- unikaj cukrów prostych (słodycze, słodkie napoje, białe pieczywo)
- wybieraj węglowodany złożone (kasze, pełnoziarniste pieczywo, ryż)
- zwracaj uwagę na indeks glikemiczny produktów
- jedz powoli i bez pośpiechu
- pij 1,5–2 litry wody dziennie
Aktywność fizyczna – naturalne wsparcie leczenia
Ruch poprawia wrażliwość komórek na insulinę i pomaga kontrolować poziom cukru.
Zaleca się:
- minimum 30 minut ruchu dziennie
- spacery, jazdę na rowerze, pływanie, taniec
- wybieranie schodów zamiast windy
- codzienną, umiarkowaną aktywność
Najlepszy trening to ten, który jesteś w stanie wykonywać regularnie.
Małe rzeczy, które robią dużą różnicę
- dbaj o sen – brak snu sprzyja otyłości i zaburzeniom glikemii
- ogranicz stres
- korzystaj ze wsparcia bliskich
- nie stosuj diet „z internetu” bez konsultacji
Kiedy zgłosić się do lekarza?
Zawsze, gdy:
- wyniki cukru są nieprawidłowe
- masz czynniki ryzyka
- pojawiają się objawy sugerujące cukrzycę
- potrzebujesz wsparcia w leczeniu lub zmianie stylu życia
Im wcześniej wykryta, tym lepiej kontrolowana
Cukrzyca to przewlekła choroba, w której organizm nie potrafi prawidłowo wykorzystywać glukozy z pożywienia. Powodem jest niedobór insuliny lub jej nieprawidłowe działanie. W efekcie poziom cukru we krwi pozostaje zbyt wysoki, jeśli nie zostanie wdrożone odpowiednie leczenie.
W Polsce na cukrzycę choruje około 2,5 miliona osób, z czego znaczna część nie jest świadoma choroby. Nieleczona cukrzyca może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca, udar mózgu, choroby nerek, problemy ze wzrokiem czy stopa cukrzycowa.
Dlaczego cukrzyca bywa wykrywana za późno?
Cukrzyca może rozwijać się bez wyraźnych objawów nawet przez kilka lat. Nadmiar glukozy we krwi stopniowo uszkadza naczynia krwionośne i narządy, zanim pacjent zacznie cokolwiek odczuwać.
Często choroba wykrywana jest przypadkowo:
- podczas badań profilaktycznych
- przed planowym zabiegiem
- w trakcie badań pracowniczych
Gdy poziom cukru znacznie wzrośnie, mogą pojawić się:
- wzmożone pragnienie
- częste oddawanie moczu
- chudnięcie
- nadmierna potliwość
Jak rozpoznaje się cukrzycę?
Rozpoznanie zależy od obecności objawów.
- Jeśli występują typowe objawy, do rozpoznania może wystarczyć jedno badanie glukozy na czczo (≥ 126 mg/dl).
- Jeśli objawów nie ma, wykonuje się doustny test tolerancji glukozy (OGTT) – oznaczenie glukozy na czczo i 2 godziny po wypiciu roztworu glukozy.
Wynik powyżej 200 mg/dl po 2 godzinach potwierdza cukrzycę.
Leczenie cukrzycy – co ma największe znaczenie?
Celem leczenia jest utrzymanie poziomu glukozy możliwie blisko normy, ustalonej indywidualnie z lekarzem.
Leczenie obejmuje:
- leki przeciwcukrzycowe (a w razie potrzeby insulinę)
- zmianę stylu życia
- odpowiednią dietę
- regularną aktywność fizyczną
Leki są ważne, ale codzienne nawyki mają kluczowe znaczenie.
Typowe złamania w osteoporozie
Najczęściej dochodzi do:
- złamań kręgów kręgosłupa
- złamań biodra
- złamań nadgarstka
Złamania kręgów mogą powodować:
- zmniejszenie wzrostu
- zgarbioną sylwetkę
- przewlekłe bóle pleców
Złamanie biodra to jedno z najpoważniejszych powikłań – często prowadzi do długotrwałego unieruchomienia i powikłań ogólnych.
Kalkulator ryzyka złamania FRAX
Pomocnym narzędziem jest kalkulator FRAX, który pozwala oszacować ryzyko złamania w ciągu najbliższych 10 lat. Wystarczy podać:
- wiek
- płeć
- wzrost i wagę
- obecność czynników ryzyka
Z wynikiem warto zgłosić się do lekarza, który zdecyduje o dalszym postępowaniu.
Objawy i skutki osteoporozy
Do momentu złamania osteoporoza zazwyczaj przebiega bezobjawowo. Jej następstwami mogą być:
- bóle kręgosłupa
- stopniowe obniżanie wzrostu
- deformacje sylwetki
- złamania po niewielkich urazach
- wolniejsze zrastanie kości
Profilaktyka osteoporozy – co naprawdę ma znaczenie?
Profilaktykę warto rozpocząć jak najwcześniej, ale nigdy nie jest za późno, by zadbać o kości.
Najważniejsze elementy:
- regularna aktywność fizyczna
- dieta bogata w wapń
- odpowiednia podaż witaminy D
- unikanie palenia tytoniu
- ograniczenie alkoholu
- regularne badania densytometryczne
Dieta w osteoporozie – praktyczne wskazówki
Dobrymi źródłami wapnia są:
- mleko i produkty mleczne (jogurt, kefir, maślanka)
- produkty wzbogacone w wapń (np. mleko sojowe)
- sardynki z ośćmi
- nasiona sezamu i słonecznika
- rośliny strączkowe i warzywa kapustne
- orzechy
Witaminę D dostarczamy:
- z diety (tłuste ryby, żółtka jaj)
- dzięki ekspozycji na słońce
Z tłuszczów najlepiej wybierać oliwę z oliwek i olej rzepakowy.
Leczenie osteoporozy
Leczenie osteoporozy obejmuje:
- zmianę stylu życia
- odpowiednią dietę
- suplementację wapnia i witaminy D
- leczenie farmakologiczne (leki na receptę)
Celem leczenia jest zmniejszenie ryzyka złamań. Uzupełnieniem terapii może być odpowiednio dobrana fizjoterapia.
Otyłość – choroba, którą można leczyć
Bez wstydu. Bez uproszczeń. Z realnym wsparciem.
Skąd bierze się otyłość?
Na rozwój otyłości wpływa wiele czynników, m.in.:
Nawyki żywieniowe
- pomijanie śniadań
- jedzenie późnych kolacji
- nieregularne posiłki
- podjadanie między posiłkami
- słodkie napoje
- mała ilość warzyw w diecie
Styl życia
- mała aktywność fizyczna
- siedzący tryb pracy
- szybkie tempo życia
Stres i emocje
- „zajadanie” stresu
- jedzenie z nudów lub napięcia
- obniżony nastrój i brak snu
Czynniki rodzinne i środowiskowe
- utrwalone nawyki żywieniowe wyniesione z domu
- wysoko przetworzona żywność
- reklamy i łatwa dostępność kalorycznych produktów
Jak rozpoznaje się otyłość?
Rozpoznanie opiera się na trzech prostych parametrach:
1. BMI (wskaźnik masy ciała)
- 18,5–24,9 – masa ciała prawidłowa
- 25–29,9 – nadwaga
- 30–34,9 – otyłość I stopnia
- 35–39,9 – otyłość II stopnia
- ≥40 – otyłość olbrzymia
2. Zawartość tkanki tłuszczowej
- 25% u mężczyzn
- 35% u kobiet
3. Obwód talii
Tłuszcz brzuszny jest szczególnie niebezpieczny dla zdrowia.
Dlaczego otyłość jest groźna dla zdrowia?
Otyłość zwiększa ryzyko wielu chorób, m.in.:
- cukrzycy typu 2
- nadciśnienia i chorób serca
- udaru mózgu
- chorób nerek
- zaburzeń hormonalnych i płodności
- chorób zwyrodnieniowych stawów
- bezdechu sennego
- niektórych nowotworów
Wpływa również na psychikę – może prowadzić do obniżonej samooceny, izolacji społecznej, lęku i depresji.
Leczenie otyłości – na czym naprawdę polega?
1. Zmiana stylu życia
- regularne posiłki
- poprawa jakości diety
- codzienny ruch
2. Stopniowa redukcja masy ciała
- bezpieczne tempo: ok. 0,5–1 kg tygodniowo
- umiarkowany deficyt kalorii (ustalony indywidualnie)
3. Aktywność fizyczna
- minimum 30 minut dziennie
- spacery, rower, pływanie, taniec
- liczy się regularność, nie intensywność
4. Wsparcie psychologiczne
- nauka radzenia sobie ze stresem
- praca nad nawykami i emocjami
5. Leczenie farmakologiczne
- w uzasadnionych przypadkach, na receptę
6. Leczenie chirurgiczne
- tylko w ciężkich postaciach otyłości
- jako element długoterminowego leczenia
Jak jeść, żeby wspierać leczenie?
Zdrowa dieta w leczeniu otyłości:
- nie jest głodówką
- składa się z 4–5 regularnych posiłków
- zawiera dużo warzyw
- opiera się na produktach pełnoziarnistych
- ogranicza cukier, sól i żywność wysoko przetworzoną
- zapewnia odpowiednią ilość białka i płynów
Najlepsza dieta to taka, którą da się utrzymać na co dzień.
Małe strategie, które naprawdę pomagają
- nie rób zakupów na głodniaka
- planuj posiłki
- jedz powoli i świadomie
- pij wodę między posiłkami
- szukaj przyjemności niezwiązanych z jedzeniem
- korzystaj ze wsparcia specjalistów
Kiedy warto zgłosić się po pomoc?
Zawsze wtedy, gdy:
- masa ciała wymyka się spod kontroli
- próby odchudzania kończą się niepowodzeniem
- pojawiają się choroby towarzyszące
- potrzebujesz wsparcia, a nie ocen
Masz pytania dotyczące swojego zdrowia?
Skontaktuj się z rejestracją SPZOZ Izabelin.
